गुरुवार, ३ जुलै, २०१४

गो-याच्या गोट्या : सेक्स तेंव्हा काम नाही, काम तेंव्हा सेक्स नाही.

बैलाच्या गोट्या मारणे (फोडणे) हे शेतक-याला करावं लागणारं सर्वात अवघड काम. बेफूवर अनेक शेतकरी भेटले... "बैलाच्या गोट्या कधी मारल्यात का?" असं विचारल्यावर मात्र हे शेतकरी उडालेच. कित्येकाना तर गोट्या मारणे काय प्रकार असतो हे माहितही नाही. उन्हाळा संपून पावसाळा लागायला आला की आमच्याकडे गोट्या मारणे सुरु होते. वासरु तरुण होतो त्याला आमच्याकडे गोराम्हणतात तर याच वयाचं मादी पिल्लू म्हणजे बाकड. प्रजनन सुरु झाले की बाकड गाय बनते. तर हा गोरा म्हणजे हल्लीच्या भाषेत टीनएज्ड वासरु होय. मे-जुन मध्ये गावातले सगळे गोरे गायींच्या पाठी असतात. गायीना वासरं होणे व त्यातून गाय-बैलांची वाढ होणे ही गरज असल्यामुळे वासरू गोरा झाला की दोन वर्षे तरी त्याला सूट दिली जाते... म्हणजे गो-याच्या गोट्या मारल्या जात नाही. दोन-तीन वर्षे मज्जा करुन झाली की आता गायीच्या कळपातून काढून नांगराला जुंपायचे असते.
पण गायीवर चढणा-या गो-याला थेट जर नांगराला जुंपले तर त्याच्यातील रोमान्स कष्टाचे काम करण्यास अजिबात मंजुरी देत नाही. त्यामुळे हे गोरे नांगर ओढतच नाही. म्हणून नांगराला जुंपण्या आधी गो-याच्या गोट्या मारण्याचा कार्यक्रम असतो. माझे मोठेवडील गोट्या मारण्यातले तज्ञ होते. गावात अशी दोन-तीनच तज्ञ व्यक्ती होती ज्यांच्या हातून गोट्या फोडल्यावर गो-याला कमीत कमी त्रास होत असे. मग काय गोट्या मारुन घेणा-याची झुंबड उडत असे. आमच्या रानात दूर दुरून लोकं आपले गोरे घेऊन गोट्या मारायल येत असत.  मे-जून आला की गोट्या मारण्याचा सिझनच असे. खूप उन्हात गोट्या मारल्यास गोरा दगावण्याची शक्यता असल्यामुळे जरा एक पाऊस पडला की लोकं गोटया मारायला प्राधान्य देत. मग काय पहिला पाऊस पडला की मोठेबाबा आम्हा पोराटोराना मदतीला घेत अन गोट्या मारणे सुरु...
गायींसोबत रोमान्स करणा-या गो-याला थेट मोठ्यावडलाच्या गोट्याखान्यात उभे केले जाई. मग मोठेबाबा आपली अवजारं, हत्यारं घेऊन दाखल होतं. गो-याचे पुढचे पाय घट्ट बांधले जाई, नंतर मागचे पायही घट आवळून बांधले की दोन-तीन धडधाकट माणसानी मिळून गो-याला जमिनीवर पाडले जाई. त्या नंतर गो-याच्या मानेवरुन एक मोठी लाकडी फडी दाबण्याचे काम चार बलदंड माणसांकडे दिले जाई. बांधलेल्या पायावरही अशाच दोन फड्या दाबल्या जात. पोटावरुनही अशीच एक पडी दाबली जाई. एकूण तीन फड्या तर मला आठवतात. अशा प्रकारे गो-यावर संपुर्ण ताबा मिळविल्या नंतर मोठेबाबाचा रोल सुरु होई. गो-याच्या दोन्ही गोट्याना काहीतरी औषद लावून घेत. त्या नंतर त्यांचा गोट्या धरण्याचा बांबूचा चिमटा गोट्यांमध्ये अडकवून घेत. चिमट्याची दुसरी बाजू मात्र ते हातानीच घट धरत. मग तो चिमटा हळू हळू खाली सरकवत आणत. एकदा गोट्या घट चिमट्याच्या पकडीत आले की खाली एक लाकडी फडी घेवून त्यावर गोट्या ठेवत. त्या नंतर गोट्या फोडण्याच्या खास सिसमच्या हतोड्याने गो-याच्या गोट्या फोडल्या जात. जेंव्हा गोट्या फुटत असत तेंव्हा बिचार गोरा जो काही किंचाळत असत असे त्या किंकाळ्या आजही कानात ताज्या आहेत. त्या नंतर लगेच पालापाचोळ्याचा औषध म्हणून लेप लावल्या जाई. गोट्या फोडणे खरंतर गो-याचा पुनर्जनम असावा असे वाटे.  आम्हा पोराटोरांचं काम काय तर चिमट दे, आता परत घे, आता औषध दे, आता परत घे... एवढच.
गोट्या फोडल्यावर गो-याला काही मिनटं तसच दडपून धरले जाई. काही वेळा नंतर जेंव्हा गो-याला सोडले जाई. तास दिड तासात गो-याच्या गोट्याना सूज येऊन तीप्पट मोठे झालेले दिसत. पुढचे काही दिवस बिचा-या गो-याला चालता सुद्धा येत नसे. पण काही दिवसताच ही सूज उतरली की गो-याच्या आंब्यापेक्षा मोठ्या गोट्या लिंबाएवढे होऊन जात. ही प्रक्रिया पुर्ण होणे म्हणजे गो-याचा बैल होणे होय. गो-याचा बैल झाला की दोन मुख्य बदल होतात...
पहिले म्हणजे या नंतर हा गोरा कधीच सेक्स करत नाही...!!!
दुसरा बदल म्हणजे आता नांगराला, बैलबंडीला जुंपा... मुकाट्याने काम करु लगतो...!!!
पारंपारीक शेतक-याचा मुलगा म्हणून आम्हाला अगदी बालवयातच एक तत्वज्ञान शिकवले जाते ते म्हणजे... 
सेक्स करणारा बैल काम नाही करत, अन काम करणारा बैल सेक्स नाही करत. या नियमाला धरुन आमच्याकडे गो-याच्या गोट्या फोडल्या जातात. 
कधी कधी असाच विचार चमकून जातो की हा नियम माणसाला लावला तर... पाच वर्षात भारत सूपर पॉवर बनणार, नै !!!



४ टिप्पण्या:

  1. Marathvadyat tyala AAnd ( Egg) Chimatne mhantat.
    ani he kam vheternry Dr. kiva releted lok kartat

    प्रत्युत्तर द्याहटवा
    प्रत्युत्तरे
    1. मराठवाडा भारीये...!
      आमच्याकडेपण आता डॉक्टर येतात.
      वरील लेख माझ्या लहाणपणीच्या आठवणीतला आहे.

      हटवा
  2. एक गम्मत वाटली ती म्हणजे सध्या सगळीकडे दलित आणि इतर ठिकाणी गोऱ्यांनी आफ्रिकन कळ्यांवर केलेल्या अत्याचारावर बराच उहापोह झाला आहे. पण वरील प्रकारातून असे दिसते की माणूस स्वतः जेंव्हा संधी मिळेल तेंव्हा सगळ्यांचा वापर करून घेतो. फक्त ते जेंव्हा आपल्या फायद्या साठी असते तेंव्हा काही वाटत नाही पण आपणच त्यात अडकलो की ते नको वाटते.

    प्रतिक्रिया छापली नाही तरी चालेल पण तुमचे मत आईकून घ्यायला आवडेल. इमेल आहे salil.gumaste@hotmail.com

    dhanywad

    सलील गुमास्ते,
    यू के

    प्रत्युत्तर द्याहटवा
    प्रत्युत्तरे
    1. सलील साहेब,
      खरं आहे, माणसा सारखा कृर व निर्दयी प्राणी नाही.
      मी स्वत: हे काम करायचो. आता फार वाईट वाटते.

      हटवा